اول صبح که خورشيد دميد              

 در سرم درد شديدی پيچيد

مادرم امد و از ظاهر امر

دست بر سر زد و فرياد کشيد

وای اين طفل گرفته سرخک

بشتابيد به دادم برسيد

خواهرم گفت از اين زردی رخ

يرقان است ندارم ترديد

تا سرايت نکند در همه شهر

خانه را زود قرنطينه کنيد

پدرم گفت نه سرما خورده

بی جهت باعث وحشت نشويد

عمه جان گفت مبادا که وباست

همه از بستر او دور شويد

زن دايی گفت يقين دارم من

اين مرض نيست به غير از تيفوييد

لنگ لنگان ز در امد خان عمو

پا برهنه وسط حرف پريد

گفت ديديد نگفتم بچه ها

صبح تا شب هله هوله نخوريد

اين همه چیپس و لواشک تا پفک

نيست جز ميکرب امراض جديد

چه کنم هر چه نصيحت کردم

هيچ کس حرف حسابی نشنيد

الغرض معرکه ای بر پا شد

تا زد و دکترم از راه رسيد

ابتدا وضع مزاجم پرسيد

پس از ان نبض و تبم را سنجيد

همه اظهار نظر ها بشنفت

سر تکان داد کمی هم خنديد

گفت ناراحتی ات انژين است

ان هم از نوع ضعيفش نه شديد

تب نداری و فشارت خوب است

خطری نيست نبايد ترسيد

احتياجی به دوا و درمان نيست

چند روزی به دبستان نرويد

                ***              

همه رفتند چو خلوت شد اتاق

خواهرم خنده به لب پيش دويد

گفت ديدی که نجاتت دادم

نقشهام مو به مو اجرا شد

رفته بودی اگر امروز کلاس

از حساب هندسه بودی تجديد